Κυριακή, 26 Ιανουαρίου 2020

Γιατί ο Πλούτωνας δεν θεωρείται πλέον πλανήτης;

Η κατανόησή μας για το ηλιακό σύστημα άλλαξε δραστικά το 2006, όταν οι ερευνητές της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης ανακατέταξαν τον Πλούτωνα, αλλάζοντας την κατηγοριοποίησή του από πλανήτη σε νάνο-πλανήτη. 

Οι πέντε πρώτοι πλανήτες που παρατηρήθηκαν στην ιστορία, καθώς είναι ορατοί με γυμνό μάτι, είναι ο Ερμής, η Αφροδίτη, ο Άρης, ο Δίας και ο Κρόνος. Μετά την έλευση των τηλεσκοπίων, οι αστρονόμοι ανακάλυψαν δύο νέα ουράνια σώματα, τον Ουρανό και τον Ποσειδώνα. Ο Πλούτωνας βρέθηκε και ταξινομήθηκε

Κυριακή, 19 Ιανουαρίου 2020

Γιατί δεν χαμογελούν τα πρόσωπα στα έργα τέχνης;

Φέρνοντας στο νου πορτρέτα τέχνης, όλοι ανακαλούμε σοβαρά, καθωσπρέπει ή και αυστηρά πρόσωπα. Ακόμα και οι αριστοτέχνες προσωπογράφοι, που έδωσαν σημασία στην απεικόνιση της προσωπικότητας, των συναισθημάτων και του ψυχικού κόσμου του εικονιζόμενου, κατά κανόνα επέλεγαν μια σοβαρή εκδοχή του. Γιατί, λοιπόν, το χαμόγελο απουσιάζει τόσο έντονα από την ιστορία της τέχνης; 

Ενδιαφέρουσες απαντήσεις στο ερώτημα αυτό μας προσφέρει ο κριτικός Nicholas Jeeves στο άρθρο του ''The Serious and the Smirk: the smile in portraiture'' που εκδόθηκε το 2013. Όπως αναφέρεται, η πεποίθηση ότι οι άνθρωποι δεν χαμογελούσαν στα πορτρέτα τους λόγω

Κυριακή, 12 Ιανουαρίου 2020

Η ξέφρενη δεκαετία του 1920

Η δεκαετία του 1920 σηματοδότησε για τις χώρες της Δύσης μια νέα εποχή ευημερίας και δυναμισμού. Στην Αμερική αποκαλείται Εποχή της Τζαζ (Jazz Age) ή Οργιώδης Δεκαετία ’20 (Roaring Twenties), οι Άγγλοι την ονομάζουν Χρυσή Εποχή (Golden Age) και οι Γάλλοι Τρελά Χρόνια (Annees Folles). Σε αυτή τη μεσοπολεμική περίοδο διασκορπίστηκε ένα γενικό αίσθημα καινοτομίας και νεωτερικότητας.

Τετάρτη, 8 Ιανουαρίου 2020

Πώς θα ήταν ο κόσμος αν το διάβασμα ήταν παράνομο;

Ζώντας στην Εποχή της Πληροφορίας, αξίζει κανείς να αναλογιστεί την ουσία της δυνατότητας του ανθρώπου για ανταλλαγή και μεταφορά πληροφοριών και γνώσεων που μας παρέχεται σήμερα. Η ενημέρωση για ένα ζήτημα είναι τόσο εύκολα προσβάσιμη, που καταλήγει περισσότερο αυτονόητη παρά αληθινή. Θα είχε, λοιπόν, ενδιαφέρον να φανταστούμε έναν υποθετικό κόσμο στον οποίο το διάβασμα θα ήταν απαγορευμένο. 

Σε έναν τέτοιο κόσμο τοποθετεί τους ήρωες του

Διάβασε επίσης στο Diaxroniko.eu