Όταν αυτός ο κόσμος μας απογοητεύει, στέλνουμε για ύπνο τον Κεμάλ, τραγουδώντας τους στίχους του Γκάτσου, αποδεχόμαστε πως ο κόσμος αυτός δεν θα αλλάξει ποτέ και παίρνουμε και οι ίδιοι απόφαση πώς έτσι άδικος, και κακός θα είναι πάντα. Και αυτό, για να είμαστε ειλικρινείς, είναι και λίγο παρήγορο..
Όμως λίγο αργότερα, κάτι μας δίνει κουράγιο ξανά και



